“HAKKINI HELAL ET”
Hayatımda en sevmediğim sözlerden biri hakkını helal et!
Ağzımdan çıkmadı bu söz bu yaşıma geldim de ve çıkmadığı için gurur duyuyorum kendimle çünkü kimsenin hakkını yemedim ve böyle bir sözü söyleyecek konuma düşmedim.
Ne annemden duydum, ne babamdan, ne başka bir aile büyüğünden, ne de sevdiğim saydığım insanlardan, dostlardan, arkadaşlardan…
Ama hani herkesin hayatına hasbelkader giren birileri olur da ve dahi kazıklarını yersiniz ya, işte öylelerinden çok duydum. İşin doğrusu hiçbirine “helal etmem” demedim de…
Ya ben helal etsem ne olacak, şayet hakkımı yediysen için rahat mı edecek benden duyduğun bu sözle? Ya da niye dersin böyle bir sözü? Benim hakkımı yediğini düşünüyorsan bu kadar basit midir o yükten kurtulmak?
Öyle bir dünyada ve dönemde yaşıyoruz ki geçmiş zamanlarda bugünkü sıklıkta duymuyordum bu sözü. Ama tamam kardeşim düzen kötü, zaman kötü, açlık var, yoksulluk var. Var oğlu var, tamam da bu sana meşru mu kılar hak yemeyi? Bu sorum da elbette helal edilmiş dahi olsa o yükün altında ezilenlere. Yoksa umurunda bile olmayan nicelerine diyecek laf yok zaten.
