İpekten Örer Zırhını
Dilek Türker’in İpekten Örer Zırhını adlı öykü kitabı İletişim Yayınları tarafından yayımlanıyor. Öykülerinde kendine has bir dil oluşturmayı başaran Türker, herkesten bir parça taşıyan, kendilerini dış dünyaya ne kadar kapasalar da hayata dair umutlarını kaybetmeyen insanları anlatıyor. Etkileyici ve iz bırakan öyküler…
Dilek Türker’in öykülerinde karakterler kendilerine birer zırh örüyorlar, ne yaşarlarsa yaşasınlar, neyle sınanırlarsa sınansınlar dış dünyanın özlerini değiştirmesine müsaade etmiyorlar. Ama çelik zırhlara bürünen katı ve soğuk insanlardan da olamıyorlar, hep yan yana ve umutlular.
İpekten Örer Zırhını’da herkesten birer parça taşıyan, yaşayan karakterler, bir an dönüp yüzümüze bakıveriyorlar. Bir milattan geçer gibiler, başlarında oldukları hayatın telaşı ve geride kalan günlerin hüznüyle…
Yeni beliren taze gün ışığı bu mevsimde bile kuru dallara çiçek bastırmıştı. Bakışları çiçeklerle bezeli tek tük ağaçtan öteye uzandı. Evlerinin olduğu sokak ne kadar sakin ve ıssızsa, kesiştiği sokak da bir o kadar canlıydı. İnsanlar durmadan yürüyor, geçip gidiyordu. Sevinç kendini de o kalabalığın içinde hayal ederken yanağını yavaşça serinlikten çekip kocasına döndü, “Ihlamur yaptım. İç, boğazını yumuşatır,” dedi.