[ad id=’11694′]
Öykü: Mum Işığı, Yazan: Gülten Ağrıtmış MUM IŞIĞI Yüreğim sıkışıyor yine. Tam öğle uykusuna dalmışken kapının zilini duyuyorum. Kalkıyorum. Aceleyle kapıyı aç- maya gidiyorum. Açıyorum kimse yok. Pencereye koşuyorum. Dışarı bakıyorum. Kimse yok. Geri yatağıma dönüyorum. Uzanıyorum. Ne zaman gelirim demiştin? Gelirim demiş miydin? Yoksa yine gelmeyecek miydin? Saatime bakıyorum. Zil sesi yok şimdi. Yeniden…
BALÇIK Balçık koyu bir balçık… Beline kadar balçığın içindedir. Ayak parmaklarını oynatır. Sadece oynatır. Oynattığını sanır. Oynatmaya çalıştıkça biraz daha batar. Yine belinden aşağısı balçıktır. Etrafta tutunabileceği bir ağaç dalı, kütük, dev bir yaprak yoktur. Balçığa batmış olduğunu gören de yoktur. Etrafında gelip geçenler vardır. Bir tanıdık! Sevinçli bir kadın, kadının yanma yaklaşır. – Şiirlerimde…
DOKUNSUN PARMAKLARIN Hayatımda tanıyabileceğin farklı biri var mı? Var mı denizlere atabileceğin, sırtını sıvazlayabileceğin, ona çarptığında, ittiğinde sana kızmayacak, darılmayacak, kötü davranmayacak biri? En güzelini yaşamak istediğinde, “Hayır” demek lüzumunu duymayacak. Hayırları esneterek söyleyecek, hep bir sonraki güne bırakmayı düşündüğünde bundan pişman olmayacağını bildiğin biri var mı? Var mı hayatında bana benzeyeceğini sandığın başka bir…
Öykü: Arayış / Yazan: Gülten Ağrıtmış Büyük bir gürültü odayı doldurunca bir an duraksayıverdi. Sonunda bir tanesi kırabilmişti pencerenin camını. Hedefsiz bir seçenekti camın kırılması, istemlerin yönünde. Bir an uçuşan perde dış dünyanın varlığını hissettiriverdi bedeninde. İçeriye doluşan havanın serinliğini duyumsayıverdi benliği. Elleri bir an başını sarmaladı. Bir arayış mıydı bu? İçgüdüsel yüzüne uzanan bu…
Öykü: Gerçek mi Olmalı? / Yazan: Gülten Ağrıtmış Gülten Ağrıtmış GERÇEK MI OLMALI? Çalıştığım yerde sürekli tık tık tıklar. Alıştım artık seviyorum tık tıkları. Daktilonun sesleri adeta uyuşturucu almış insan gibi beni büyüleyip bambaşka dünyalara sürüklüyor… Belki bir daktilo yazan insanların bulunduğu iş yerine gitmişsiniz bilirsiniz önce bir rahatsızlık duyarsınız, sonra oradan ayrılmak bile size…
Zamanın Düşü (Şiir – Gülten Ağrıtmış) Zamanın Düşü Sola öne gelirken Gerideki aslında yerinde duruyor Görünen Dişlerinden saldığın Uçurtmalarında Gülüşünü Öpüyorum Sana zamanın düşünde Gelmez diyenlere İpleri çekip Gülüşünü gösteriyorum. Gülten Ağrıtmış 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Bu sitede ilginizi çekebilecek…
Öykü: Çalan Zil Yazan: Gülten Ağrıtmış ÇALAN ZİL Bir parmak bir kapı ziline basar. Kapı içeriden kapı zinciriyle kapatılmıştır. Odanın içindeki kadın bir sandalyede ipliklerle bağlanmıştır. İpliklerin ucu yerde çivilere sarılmıştır. Kadın elinde telefon tutmaktadır. Telefonda ses konuşmaktadır. Dışarıdan zil bir daha çalar. Kadın kucağındaki telefonu dinlemeye devam etmektedir. Kadının ağzında pamuk vardır. Dışarıdan el…
Hamak (Şiir) – Gülten Ağrıtmış HAMAK Yaprağın üstünde Hamak gibi Sanki notaların Sallanırken Yedi sesin Sesinin notasına Yedi cihan Sehpadaki Yan sayfadan Yanına sıçradım Bir kement Sade mır mır mır Fırlattı çekti Kement bağladı Notalarına Notalarımı Yaprakta. Gülten Ağrıtmış Kasım 2013 Gulten Agritmis Web http://gultenagritmis1.blogspot.com.tr/2014/02/siir-hamak-yazan-gulten-agrtms.html http://gultenagritmis.blogspot.com.tr/2014/01/siir-kitab-annem-derdi-ki-yazan-gulten.html http://gultenagritmis1.blogspot.com/ http://gultenagritmis.blogspot.com/ http://www.youtube.com/user/gultenagritmis?feature=watch http://www.gultenagritmis.com.tr/ http://www.gultenagritmis.com/ http://www.facebook.com/#!/pages/Gülten-Ağrıtmış-Yazar/103823253826?fref=ts, 5846 Sayılı Fikir…
Gülten Ağrıtmış’tan Bir Şiir Dilini Öptüm Ayaklarının altını yüzmüşlerdi Çıplak kalmış Kırmızı etli ayakların yere basamıyordu Öylece saplanmış tekerlekli sandalyede Yara tutmuş vücudunla bir şey yapamadan oturuyordun Sadece o şaşkın hala sorgulayan sesin Konuşuyordu Sola dön sağa dön kaldır indir ben karşında Üstümde asker üniforması rujlu saçım uzun Başımda şapkam elim yan durmuş şapkamda Ne…
Lav Beyaz tenli bir kız yolda yürürken biraz uzağında yürüyen esmer adamın yanına yaklaşan üç kişiyi görür. Birinin elinde çekiç vardır. İkisi tutar kollarından diğeri elindeki çekiçle hızla dudaklarına dişlerine vurur… Adamın dişleri kırılır. Yere dişleri düşer. Ağzından kan akar kan tükürür. Onu bırakırlar orda beyaz tenli kıza doğru yürürler. Kız kendine yaklaşan adamlara bakar.…