[ad id=’11694′]
AFRİKALI ÇOCUK Az biraz gerisinde İnsanlıkla yaşıt bir asalak gölgesi Sıska damarlarında Durmak üzere olan bir devinimin Son izleri vardı İki eli, iki dirseği İki dizi, iki ayağı Ve açlıktan bir davul gibi şişmiş başı yerdeydi Yalnızdı, Ülkesi Geleceğini çalmış sömürgecilerin işgali altındaydı Sesini Haykırabilse bile duyan olmazdı Afrika`nın İliğine dek kemirilmiş bir coğrafyasında…
BARIŞ KOŞUSU Bombalardan geriye kanlı bir toz bulut kaldı Yapılması ivedi bir görevi hatırlatan Son katliamdan ürken, nişanesi aydınlık yüzler Her metresinde engel, bir bayrak koşusuna atıldı Yılkıya bıraktıkları düşler tırısa geçti Nal toplamaya başladı bütün silahlar Beyaz atıyla gelen yakışıklı prensti Az önce çıkmıştı milyarlarca rüyadan Kapılarda bağlı duran savaş…
TÜLÜN ARDINDAKİ AY Gecenin bir vaktiydi Buz tabakalarından fışkırmış bir kardelen çiçeği gibi geldin Bakmadığın halde görüyordun her şeyi Tutulmuştu sözcükler seni beklerken Kısılmıştı gülüşler sesini özlemekten Sıkılmıştı değişim ataletin renginden Ne bir sorgu vardı dilinde pişmanlığı külleten Ne bir küçük hesap sevecen yüreğinde Çok uzağa atılacak bir anahtar elinde Bir tarihi kapatırken sonsuzluğunca…
RÜZGÂRLARA DİKKAT Gök kıpırdadığında Gönlünde bir titreme yoksa Sakın kendini! Her önüne gelen rüzgâra bırakma Nereye savuracağı bilinmez bu saatte Durduğu anda –ki duracaktır güneş doğunca- Belki sevdiklerinden uzakta Belki de Çamurların, dikenlerin içinde bir kuytuda Uyanmak da var Ruhundaki esintiden farklıysa Rüzgâr Bastığın yeri göstermez sana Ne bir dal…
BUGÜN BİR MELEK GÖRDÜM DÜŞÜMDE Gerçeğin kâbus olup çöktüğü anda Saniyeler acıtan kalp atışıydı Ümidin yerini korku almıştı Tam ona ihtiyacım olan zamandı Bugün bir melek gördüm düşümde Üzülme diyordu, bak yanımdaydı Aynı duruş, aynı bakış, aynı sevecen Kendimi bir defa cennette sandım Açtım gözlerimi gece değildi Açtım bir daha tam karşımdaydı…
TUTKUM BENİM, BELİZİM Kimi bir serüvenin peşinden burda Bir kocaman sunulmuş armağanı tüketir Kimi bir gafletin dönülmez keşkesiyle Sabrından akan suyu çelikleşmeye verir Keşkem benim; armağanım, serüvenim Belizim Açtı aç gagasını cılız bir umut Doldurdun tıka basa çığ gibi özleminle Her adımda minicik gözler parke taşında Şimdi bütün voltalar uzuyor…
YANLIŞLARA SON Barışçıl bir insan diye tanır herkes beni Ama dünkü mahkeme çıkışında Hayatımda ikinci kez silah kullandım (Çavuş Talimgah Taburu’ndaydı ilki) Harcanmış duyguların intikamını almak için Gez göz arpacıktan nişanladım yanlışlarımı Çoğunu ilk atışta vurdum Ne de kolay hedeflermiş meğerse Bir kısmı hala can çekişmede Bir kısmı şimdilik paçayı kurtardı…
HAYAL DERGİSİ – SAYI 24 – OCAK ŞUBAT MART – 2008
BİR STATİK PROBLEMİ Bir statik problemiydi o ilişki Çakılıp kalmıştı tanıştığımız güne Ankastre uçlardaki toplam moment misali Bir tek adım götürmedi ileri Yayılı yük gibi hırpaladı iletişimsizlik Terk ediliş en büyük kaydırma kuvveti İhmale gelmez imiş yorgunluk katsayısı Problem baştan sona fazla bilinmezliymiş geleceği kurtarmaya hiçbir kesit yetmedi Hiçbir çap o kadar…