Kızılırmak suyu

Susuz bir yaz kabusu yavaş yavaş
uykuları bölmeye başlarken, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek,
“çözüm” diye halka sunduğu Kızılırmak suyu için şunları söyledi:

 

“… Ben bu suyu kendim de
içiyorum, çocuklarıma da eşime de içiriyorum. Bundan sonra da bu suyu içeceğim”

 

O suyun insan sağlığına ne kadar
zararlı olduğunu[1][1] bilenler ve biraz olsun Çernobil kazasını
anımsayanlar eminim akıllarına o dönemin sanayi bakanı Cahit Aral’ın ünlü
şovunu getirmişlerdir.

 

Çernobil’de gerçekleşen nükleer
reaktör kazası gelmiş geçmiş en büyük çevre felaketlerinden biriydi ve
sınırlarımıza yakınlığı nedeniyle Karadeniz bölgesinin bu felaketten
etkilenmemesi kaçınılmazdı. Nitekim sayısı belirsiz insan kansere yakalanımış,
sonradan doğan bebeklerde ise hastalıklar tespit edilmişti. Oysa dönemin sanayi
bakanı Cahit Aral  hiçbir şey olmamış
gibi televizyon ekranlarına çıkıyor ve radyasyonlu topraklarda yetişmiş
bitkilerden demlenmiş çayı yudumluyordu.

 

Anlaşılan o ki; İ. Melih Gökçek
de yazının başındaki sözlerle tarihe bir kez daha geçti, kendisiyle ilgili
yepyeni bir sayfa açtı ve bundan sonra onu hatırlayanlar yani Kızılırmak
suyundan içmeyip de sağlıklı kalmayı başarabilmiş olanlar Melih Gökçek denince
bir de bu sözleri hatırlayacaklar.

 

Bunu hatırlayanlar elbette ki
Bolu-Gerede’den getirilebilecek suyun hem çok daha sağlıklı hem çok daha ucuz
olduğununu söyleyen bilimadamlarına güvendikleri için insan sağlığıyla oynayan
bu başkandan hesap sormayı da ihmal etmeyecekler.